Castellano Galego
Castellano Galego
1. Me gusta el colorido, que creo que está bien logrado, pero el catalejo me parece un tocho puesto ahí...pero eso no es culpa tuya. Hay otro en O Castel, en el Rañal...pero ese tuvo un precursor: el trozo de una plataforma petrolífera del mar del norte que vino a recalar a Arteixo tras ser arrastrada por el mar y un temporalón del quince...pero eso pasó cuando yo aún no gastaba instintos y cuando, como ahora, se creían que era un niño por llevar el pelo corto (ahora gasto instintos, lo llevo largo y en el blog muy a menudo me tratan "de tío a tío"...con lo que...)
2. Por cierto, ya que por aquí ahora no pasan las ballenas, pero sí delfines, arroaces, toniños y si cae, algún caldeirón espero ver alguna imagen de ellos jugando en la costa en un atardecer de verano...pero no me ofrezcas la imagen tomada a través del catalejo...
3. El nombre de esos cetáceos no venía en los Dalkys, aviso. Eso es producto de leer y verlos al marchar de la playa para casa...
4. Boa memoria..,a que tedes na Baiuca,efectivamente xusto donde está o catalexo foi onde embarrancou esa plataforma fai máis de duas decadas,en un dia de temporal similar o que onte viveu a nosa costa,conservo fotos do mesmo dia do embarrancamento donde se pode observar a plataforma intacta,logo foi desguazada no mesmo lugar do embarrancamento entre o carreiro i o castel,tarefa que durou un verán enteiro,os fondos do castel aínda conservan párte do ferro de esa plataforma,que nos primeiros anos foi niño de boas necoras,e bon pulpo,non hai que esquencerse que da zoa de Repibelo,a pedra da herba i o compás,sempre saiu o percebe i o pulpo máis sabroso da zona.
Oubo outro embarrancamento dun barco non mui grande de mercadorias a altura da praia de Repibelo,disto debe haber unhos cuarenta e un anos..,se non lembro mal a tripulación do barco era irlandesa...,estivo embarrancado alí un tempo pra logo ser remolcado a porto..¿lembras algo des iso L.,eu si o lembro e añoro como estaba o noso litoral,sen paseo maritimo no seu estado virxe..o paseo que agora se fixo o meu modesto entender non deixa de ser unha orteirada que rompre o entorno.
5. Querido Arteixán, hace cuarenta y un años, nuestra L no estaba ni pensada. Veo que no la conoces pero es muuuucho mas joven.
Perdido, la foto muy bonita y el cucurucho al verlo una piensa "si estuviera relleno de chocolate", pero bueno, "eche o que hai" como dicen por ahí
unha aperta
6. Coñezo a da Baiuca perfectamente..,ate lle fago algunha visita de vez en cando..,seica pola súa idade non me pode contestar algunha das miñas preguntas,máis non quita que non esté enterada do acontecido..,mui poucas cousas do relativo a iste pobo se lle escapan,a min tampouco,por iso me admira a súa memoria,seria bonito que alguén como ela contase cousas do noso Arteixo,como o fai Xulio coa súa Baiuca.
7. Recordo perfectamente a plataforma,pero do barco que tí me dis non lembro escoitar nada...ou polo menos, non neste momento, en frío... (hai corenta anos efectivamente eu non estaba nin proxectada). Sí que lembro de escoitarlle a Magitos, a meu pai, e a outras persoas da Baiuca do encoramento do Proán, a principios do século pasado ou quizáis tal vez finais do século XIX, que ía cargado de madeira de tea. A curiosidade é que, coa madeira que chegou á costa, construíronse varias casas na Baiuca, e entre elas, reformouse a casa da Botica, na que nacín eu. Neste momento non lembro quen fora o constructor da época, aínda que sabía o nome...pero intentarei "rumialo" e xa o contarei.
Por cierto, Esquío, lo de muuuuucho más joven te ha quedado muy bien, pero para octubre, caen los 36...así que lo de muuuuucho, muuuucho...en fin...
E unha curiosidade malsana ¿en serio que me coñeces, Arteixán?...porque eu non te asocio...non sei quén podes ser...
8. Xa sei quén eres, Arteixán!!!!...agora creo que xa sei quén eres: tí prestábasme un seiscentos...para paliar o meu troncomóbil e túa nai fíxome os furados nas orellas para que poida levar pendentes, e eres o home da Luisa!!! Tí eres un "renegado" do Sixto!!!! (Agora como a intuición femenina me faga auga, non me quito o sambenito de "tío" no que me queda de vida aquí no blog)
9. Ah a todo esto, non porque a túa muller se chame Luisa, senón por vivir en Pastoriza (por eso o de renegado do Sisto, con s, que se me foi a pinza)...mira que cómo sexas tí!!!! (E pensar se o eres que "in person" trátote de vostede e aquí de vez en cando póñote a caldo...eso ten bemoles!!!!)
10. Diossssssssssss!!!. Isto xa semella unha praia nudista cuales-quiera!!!. Ála!!!. Bragas ó aire e calzoncillos ó vento do nordés!!!...
11. Arteixán, estas descoñecido de todo...pero todíño, jejeje.
E tí, "tía", non te pases que eu te tratéi siempre de 'VIP'. Anque eu aínda ande en taparrabos, eh!!!.
Perdido: Cachis no marquíto brancoooo...
Vou leer un pouco,que istes días andiven de guadacostas pola Ría do Burgo e non entrei máis que por rabia tempestuósa. Unha aperta a tod@s.
12. Dí a canción que... "Veinte años no es nada"...
Mais tí con trintecinco repartes estópa ás vareádas, que da gusto leer.
Non cómo outros máis insistentes, repetitivos e populares, que andiveron de copia e pega de recortes seminarístas d'os diarios máis flamígeros.
13. Ti, L_del_J e máis o Arteixán. Sodes uns desjrasiadossssss herméticos e pilla ramaaaaaaaaaaaas!!!. Habere cándo escomenzades a escribir en serio, para contar cousas D'Arteixo. Para que os que veñen de novo argallen historico-mitoloxías e que poidan zugar do raíz que vos tendes e sabedes. Saúde.
14. Gracias Sioux...tí sempre me trataches de vicio...eres un solete...ou mellor, tí ser sol de ouro no atardecer...
15. ¿Magitos era a que arrejlaba medias?
(Perdido: el marquíto brancoooo...¡toda una explosión de imaginación!)
16. Magitos arreglaba as medias, sí señora...e tamén estivo na Telefónica cando o teléfono chegou a Arteixo, e as chamadas viñan vía operadora...e tamén mantivo en orde en canto a aspecto e citas a consulta do médico D. Alfonso Randulfe...
17. Valvaneraaaaaaaaaaaaaaaaa...Alejría de vivir!!!, deixa de pinchar co marquíto que xa sabes como as gasta o artísta. Tí non sabes máis que argallar liortas e dispóis teño que andar plantando Olívos polos blogs endiante pa' non acabar todos a ostias eh.
18. (acabolle de collelo portátil ó fillo da miña prima de Ferrol. A ver se non me cacha a miña tía co trebello éste. Non lle justan nada estas cousas. Di que eu xa non estou pa´estos trotes. Por certo.... eu sen ratón non me apaño. ¡ja, ja, ja, ja,ja!)
L_DEL_J: miña nai leváballe os pantys. A min parecíame increíble que se poideran apañar. Aínda hoxe en día non son capaz de coser un botón. (¡jooodeerrrr tía, que memorión tés. Xa non me recordaba de Randulfe!!!!)
"nososiousinbradpitt": ¡aquí as únicas ostias que ten que haber son esas que están reservadas, todas, todas, todas para o noso mariñeiroJGR!!! ¡¡¡e que non me entere eu que o deixas pasar sen que traia a foto esa famosa da despedida de solteiro da que fala todos dios polos bares de Arteixo!!!!
19. Perdido: opino coma Esquío, se polo menos o corno este estivera recheo de chocolate...
