A miña Baiuca

"UNHA VIAXE... (IX)

08/04/2008

Vexo unha vila grande, estendida entre as dúas estradas, que chega dende As Carballas a Candame e dende A Catuxa ó pé de Subico. Dígolle ó meu primo que vaia amodo, quero atravesa-la Baiuca de punta a punta nas dúas direccións, fixándome e recreándome nunha beira da carretera en cada pasada. Meu primo escoita e vou recitando: este é o chalé, esta é a casa de don José Carballo, esta é a farmacia de Marianela... El asinte coa cabeza e engade algún comentario. Cando chegamos á casa de Quica, pídolle que vire mentres tapo a cara coas mans. Non podo reprimi-las miñas emocións. Paramos uns minutos, o silencio é total.
Tomo novos alentos e imos estrada arriba. Repito o de antes, vou citando unha a unha as casas que me son tan familiares, boto en falta poucas, a Obra, a casa de Rojito, a de Lola a Pepecha. Sinto unha enorme alegría porque pensaba atopar unha Baiuca desfigurada, irrecoñecible, case allea. Para min as fachadas das casas son a cara da Baiuca, os seus rasgos de identidade física. Penso que calquera neno que saíra de aquí hai 60, 70 ou 80 anos atoparía a súa vila case sen cambios.

Para Esqsuío: O próximo luns día 14 estarei ás 17 horas no Centro Cultural de Arteixo.